ز حسن طلعتش افتاد عكسى آفرينش را * ز عكس روى او پيدا بهشت و حورعين آمد نمود از سايهء قدّش تجلّى نخلهء طوبى 5715945 خ 0 7 خ * بيانات لبش نهرين شير و انگبين آمد چنان از ماه رويش روشن آمد ظلمت غَبرا * كه گوئى بر زمين مهر از سپهر چارمين آمد كنيزش را نباشد اعتنا بر تخت بلقيسى * غلامش را سليمان بندهء تاج و نگين آمد در اوصاف كمال او همين كافيست بر دانا * كه اين دوشيزه را شوهر امير المؤمنين آمد فؤاد از جان و دل چون دوست دارد آل احمد را * به سمع جان اهل دل كلامش دل نشين آمد . پانوشتها